Yıllar sonra Ankara beni o derin yalnızlığıyla kucakladı yine. Geride bıraktığım sokaklar, caddeler, ışıklar ve karanlık aynı...
Ama yine de özlemişim Şehrimi...
Özlemlerin yitirildiği, gecelerinde uykusuz kalınan, kelimelerin kağıda yağmur damlaları gibi düştüğü bir şehrin ortasındayım şimdi. Blog yazılarımı bundan sonra Ankara dan yayınlayacağım. Anlayacağınız arka fonda Ankara, eko da yalnızlık, ışık sorumlumuz caddeler. Güzel bir ekip olduk. Sanırım güzel çalışmalar çıkaracağız. Buna inanıyorum.
GECE SENFONİSİ // ÇIĞLIKLAR isimli yazı dizime Ankara dan devam edeceğim. Masamda defterim açık, kalemimde yanında. Daha önce dediğim gibi umarım kelimelerle defterime beğeneceğiniz resimler çizerim. Her bir satırını zevkle okuyacağınız, okudukça sizleri başka başka dünyalara götüren, başka başka gurbetlere güneş olarak doğmanızı sağlayan, en sevdiğinizi bir anlık bile olsa yanınıza getiren, sizi onun diyarlarına götüren. Kısacası kendinizi aşkın tam ortasında bulacağınız yazılar.
Şimdilik şehrim ve ben sizlere iyi geceler diliyoruz. Başka bir gecenin koynunda buluşmak dileğiyle...
